آخرین خبرها
صفحه اصلی / برجسته ترین اخبار / راز آرامش خاطر پیامبر در چیست؟

راز آرامش خاطر پیامبر در چیست؟

Roshanai.ir 3 12 (6)

به گزارش روشنایی،از آرامش با تعبیر «سکینه» و «اطمینان» در آیات و روایات و متون دینى ما یاد شده است. آرامش و اطمینان قلبى هدیه‌ه‏اى آسمانى است که خدا آن را به مؤمنان ارزانى مى‏‌دارد.

آن مى‏فرماید: «الَذِینَ آمَنُوا وَتَطمَئِنُ قُلُوبُهُم بِذِکرِ اللَهِ أَلَا بِذِکرِ اللَهِ تَطمَئِنُ القُلُوبُ»؛» یعنی «همان کسانى که ایمان آورده‌‏اند و دلهایشان به یاد خدا آرام مى‏گیرد. آگاه باش که با یاد خدا دلها آرام می‌گیرد.»

در احادیث نیز آمده است:

١. قال رسول الله(ص): «لَیسَ البِرُ فِی حُسنِ اللِباسِ وَ الزِی وَ لَکِنَ البِرَ فِی السَکِینَةِ وَ الوَقَارِ؛ یعنی «نیکویى در زیبایى لباس و زندگى نیست؛ بلکه نیکویى در آرامش خاطر و وقار است.»

٢. قال رسول الله(ص): «اِنَ… أَحسَنَ زینَةِ الرَجُلِ السَکینَةُ مَعَ الایمانِ؛ یعنی «همانا… نیکوترین زیبایى فرد، آرامش خاطر به همراه ایمان است.»

الگوى راستین آرامش خاطر

روزى عربى بادیه نشین با شترش به مدینه آمد و مدعى شد که حاضر است با پیامبر(ص) مسابقه شتردوانى بدهد. شورى در میان اصحاب افتاد و همگى یقین کردند که شتر چابک رسول خدا(ص) در مسابقه پیروز خواهد شد. پیامبر اکرم(ص) به همراه رقیب خود و حاضران به میدان مسابقه رفتند. هیجان عجیبى در بین مردم افتاده بود. مسابقه آغاز شد؛ ولى برخلاف انتظار اصحاب، شتر پیامبر(ص) عقب ماند و در رقابت شکست خورد. آن دسته از اصحاب که درباره شتر پیامبر(ص) باور ویژه‏‌اى پیدا کرده بودند، از این پیشامد بسیار ناراحت شدند و چهره‌‏هایشان درهم کشیده شد. پس از انجام مسابقه، پیامبر(ص) متوجه ناراحتى آنان گردید و به آنان فرمود: «این موضوع ناراحتى ندارد. شتر من چون از دیگر شتران جلو مى‌‏افتاد، به خود بالید و مغرور شد و این سبب شکست او گردید.» آن حضرت حتى براى لحظه‏‌اى هم آرامش خود را به موجب شکست بر هم نزد؛ در حالى که اصحاب ایشان از این پیشامد نگران شدند.

آرامش توأم با تسلیم

امام باقر(ع) مملو از جمعیت بود و شیعیان براى دیدار با امام نزد ایشان آمده بودند. صداى گریه برخى از افراد خانواده امام، حاضران را بر آن داشت که بدانند چه اتفاقى افتاده است. پس از مدتى متوجه شدند که یکى از فرزندان امام باقر(ع) به شدت بیمار و در بستر آرمیده است. این موضوع سبب نگرانى خانواده امام شده بود. امام مقدارى از مهمانان خود پذیرایى کرد و پیش آنها نشست. دیرى نگذشت که صداى شیون زنان و کودکان از اندرونى خانه امام به گوش رسید و همه فهمیدند که کودک از دنیا رفته است. امام‏(ع) از جایش برخاست و به اتاق درونى رفت و پس از اندکى با چهره‏اى گشاده بازگشت و دوباره پیش مهمانان خود نشست. یکى از آنان از امام اجازه گرفت تا سؤالى مطرح کند.

او از امام‏(ع) پرسید: هنگامى که ما صداى شیون و گریه شنیدیم، با خود انگاشتیم که حتماً براى شما از این مصیبت، اندوه و تشویشى زیاد حاصل مى‏شود؛ اما اکنون شما را با چهره‏اى گشاده مى‏‌بینیم. ما ترسیدیم براى شما اتفاقى بیفتد؛ ولى اکنون شما را گونه‏اى دیگر یافتیم.

امام باقر(ع) با چهره‏اى آرام و قلبى مطمئن فرمود: «إِنَا لَنُحِبُ أَن نُعَافَى فِیمَن نُحِبُ فَإِذَا جَاءَ أَمرُ اللَهِ سَلَمنَا فِیمَا یُحِبُ؛ به درستى که ما نیز مى‏خواهیم آنکه دوستش داریم (فرزندمان)، در سلامت باشد؛ ولى وقتى که [خواست و] امر خدا [در مورد ما] نازل شد، به آنچه او دوست مى‏دارد، تسلیم مى‏شویم.»/دفاع پرس

به سفارش مدیر روشنایی

امیر پوردستان در همایش «مجاهدان در غربت»: هدف آمریکا از لشکرکشی به عراق و افغانستان حمله به «ایران» بود

به گزارش روشنایی،  امیر سرتیپ «احمدرضا پوردستان» رییس مرکز مطالعات راهبردی ارتش جمهوری اسلامی ایران …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code